Cruiser79

The Vape Laboratory - Mix Shots by Lamda (Aλchemy)

3 Δημοσιεύσεις σε αυτό το θέμα

Είπα ότι θα σας ανεβάζω κανένα review άμα το θέτε. Παρατήρησα ότι δεν υπάρχει θέμα για τα συγκεκριμένα οπότε το ξεκινάω με τα τρία πρώτα Aλchemy Mix Shots καθώς και με το πρώτο από τα 2 της σειράς Community. Ζητώ προκαταβολικά συγγνώμη για το σεντόνι αλλά πιστεύω ότι θα το απολαύσετε.

 

 
Μία νέα σειρά από την γνωστή μας πλέον εταιρεία, η οποία κινείται στο πνεύμα των εποχών. Μπουκαλάκι με αναμεμειγμένα αρώματα στο οποίο προσθέτουμε τη βάση της αρεσκείας μας, περιμένουμε κάποιες μέρες να δέσει και απολαμβάνουμε 30ml υγρό σε πολύ λογικές τιμές! Για τη δική μου κατασκευή, χρησιμοποίησα μία βάση που αποτελείται από 80% VG συνδέσμου (99,8%), 10% WFI και 10% Flavourtec 50/50 με 18mg νικοτίνης. Κατέληξα να δοκιμάσω αυτό το υγρό σε αυτό τον ατμοποιητή αφού το πέρασα και από άλλους, αποφασίζοντας ότι ταιριάζει περισσότερο στο καπνικό του προφίλ.
 
To Fidel είναι το πρώτο υβριδικό mix shot της Lamda. Συνδυάζει ως άρωμα ένα μικρό ποσοστό του (NET) αρώματος της εορταστικής version του Opus X, υγρού αναπλήρωσης που κυκλοφόρησε σε μία και μόνο παρτίδα και περιορισμένα αριθμό τεμαχίων τα Χριστούγεννα του 2016, καθώς και συνθετικών αρωμάτων. Γευστικό προφίλ: Καπνά, μείγμα από 3 βανίλιες και ελάχιστη καραμέλα. Αυτά έχει να μας πει η εταιρεία για το υγρό. Εδώ πρέπει να σημειώσω ότι είμαι από τους ελάχιστους τυχερούς οι οποίοι έχουν δοκιμάσει το Opus X και χωρίς να μπω σε λεπτομέρειες, μπορώ άνετα να πω ότι συναγωνίζεται στα ίσα τα «βαριά χαρτιά» της Black Note. 
 
Το άρωμα από το μπουκαλάκι, άλλαξε πολλές φορές στη διάρκεια της φάσης ωρίμανσης. Σήμερα, 14 μέρες μετά, αφήνει στη μύτη νότες που παραπέμπουν σε καπνό και όξινα φρούτα, με έντονη παρουσία της κλασσικής αλκοολικής μυρωδιάς της καραμέλας όπως την ξέρουμε σε υγρά αναπλήρωσης. Ας δούμε τι έχει να δηλώσει και ο 4ρης για όλα αυτά.
 
Ως πρώτη άποψη, έχω δύο παρατηρήσεις:
 
1) Η τόση VG το σκοτώνει το υγρό, νομίζω ότι θέλει το πολύ 60%
2) Ως αποτέλεσμα, ευτυχώς που μπορώ και καταλαβαίνω λίγο παραπάνω τις γεύσεις γιατί σε όποιον άλλο και να το δώσω σε αυτό το φορμάτ, θα με βρίσει και με το δίκιο του.
 
Τα συγχαρητήριά μου λοιπόν σε κάποιο φίλο στο vaping.gr ο οποίος ανίχνευσε σημαντικές ομοιότητες με το Yoda της ίδιας εταιρείας. Πράγματι το καπνικό του στοιχείο μοιάζει σε πολλά σημεία. Ταυτόχρονα, σε αυτή τη σύνθεση, δεν μπορώ να βρω το Opus X. Έχει επίσης το χαρακτηριστικό να μην δίνει τις γεύσεις του κατά τη διάρκεια της τζούρας αλλά ακριβώς στο σημείο που σταματάς να τραβάς για να κατεβάσεις τον ατμό. Ο ορισμός της MTL κατάστασης. Γευστικός καπνός, όχι πολύ ψημένος, νότες βανίλιας που περνάνε απαρατήρητες αλλά συμβάλλουν στο αποτέλεσμα και ένα πέρασμα καραμέλας που δεν παραμένει για πολύ στο στόμα είναι το αποτέλεσμα που μας δίνει το υγρό. Στη ρινική εισπνοή, τα καπνά με όλα τους τα αρωματικά στοιχεία κάνουν έντονη την παρουσία τους και ανεβάζουν την απόδοση του υγρού, ενώ στην εκπνοή από τη μύτη, ο καπνός είναι πολύ πίσω με τη βανίλια και την καραμέλα να δίνουν την αίσθηση ότι εκπνέεις αρωματικό πουράκι, χωρίς τη μπόχα. Η επίγευση έχει ένταση αλλά είναι σχετικά σύντομη με αυτή τη μορφή. Φρουτώδη καπνά, που θυμίζουν ανατολίτικες καταστάσεις. Ελάχιστες στιγμές μετά, γίνεται πιο ομαλή με κάποια γλυκά στοιχεία να μένουν για ώρα στο στόμα, πάντα σε καπνική βάση.
 
Όχι φίλε Γιάννη, δεν είναι αυτό το υγρό που θα με κάνει να ξεχάσω τη σκέτη βάση όπως μου είχες δηλώσει. Είναι ένα πολύ καλό υγρό το οποίο προορίζεται για ADV και MTL καταστάσεις. Αν τη στιγμή που το ατμίζετε έχετε κοντά και μία Septem W, IPA Weiss για τους μύστες, θα νιώσετε το απόλυτο pairing μεταξύ ατμού και μπύρας. 89/100
 
 
Για τη δική μου κατασκευή, χρησιμοποίησα μία βάση που αποτελείται από 80% VG συνδέσμου (99,8%), 10% WFI και 10% Flavourtec 50/50 με 18mg νικοτίνης. Κατέληξα να δοκιμάσω αυτό το υγρό σε αυτό τον ατμοποιητή αφού το πέρασα και από άλλους, αποφασίζοντας ότι ταιριάζει περισσότερο στο γλυκό του προφίλ.
 
Και εδώ θα πω ότι θέλει σίγουρα λιγότερη VG, ισχύουν τα όσα έγραψα και για το Fidel.
 
Όπως προδίδει και το όνομά του, το γευστικό αποτύπωμά του Latte είναι καφές με γλυκιά κρέμα. Σε ατμοποιητές καλής γευστικής ανάλυσης θα εμφανιστούν κρυφές νότες από καμένη ζάχαρη, μπαχαρικά, καραμέλα και μήλο. Αυτά μας λέει η εταιρεία για το υγρό. Πρέπει να πω ότι αυτό το υγρό μου δημιούργησε τις περισσότερες προσδοκίες από όλα καθώς το άρωμα πριν ακόμα βάλω τη βάση, ήταν μεθυστικό. Στην αρχή έδινε αρώματα από καφέ και μπισκότο. Μερικές μέρες μετά, μήλο. Στην εβδομάδα, πήρα και νότες καρύδας ενώ σήμερα, 14 μέρες μετά το άρωμα από το μπουκαλάκι μπισκότα γεμιστά με παγωτό καφέ και σιρόπι καραμέλας. Για να μη δημιουργώ εντυπώσεις, όχι, δεν είναι και η γεύση το ίδιο. Αλλά αυτά θα μας τα αναλύσει το Φαινόμενο.
 
240 βαθμοί κελσίου και 32W στο cuboid, ήταν ότι χρειαζόταν ώστε να μου δώσει αυτά που έπρεπε. Τελικά το υγρό είναι Latte. Και όσο και αν απεχθάνομαι οτιδήποτε άλλο από καφέ και νερό στο φλιτζάνι μου, δεν μπορώ να μην αναγνωρίσω την πολύ πιστή απόδοση εδώ. Ελαφρύς καφές με αρκετή ένταση και γλυκιά κρέμα είναι το βασικό προφίλ του υγρού, κάποιες ψημένες νότες και μια σπιρτάδα που δεν μπορείς να καταλάβεις που οφείλεται μαζί κάτι σαν κανέλα ή μοσχοκάρυδο, συνθέτουν ένα πολύ ωραίο γλυκό υγρό. Στην εισπνοή από τη μύτη, η κρέμα παίρνει τα ηνία σε σημείο Latte Machiato ενώ στη ρινική εκπνοή έχουμε καφέ με μια ιδέα βανίλιας. Η επίγευση είναι ελαφριά και σύντομη και περιορίζεται στον καφέ και σε ψημένες νότες. 
 
Ένα πολύ ωραίο υγρό το οποίο όμως δεν μπορώ να με δω να το ατμίζω όλη μέρα. Μπορώ όμως να πω με σιγουριά ότι θα το άτμιζα κάθε στιγμή εκτός από φάσεις παραλίας ή άφθονου αλκοόλ. 85/100
 
 
Για τη δική μου κατασκευή, χρησιμοποίησα μία βάση που αποτελείται από 80% VG συνδέσμου (99,8%), 10% WFI και 10% Flavourtec 50/50 με 18mg νικοτίνης. Κατέληξα να δοκιμάσω αυτό το υγρό σε αυτό τον ατμοποιητή αφού το πέρασα και από άλλους, αποφασίζοντας ότι ταιριάζει περισσότερο στη φιλοσοφία του αργιλέ.
 
Σίγουρα, ένα μικρότερο ποσοστό VG θα έδινε ακόμα μεγαλύτερη ένταση στα αρώματα. Όμως αυτά που έχουν χρησιμοποιηθεί εδώ, έχουν τόση ένταση που δεν είναι και απολύτως απαραίτητο όπως στα προηγούμενα.
 
Το Shisha συνδυάζει δύο γεύσεις από μήλo, κρέμα και δύο διαφορετικές βάσεις από καπνά. Το γευστικό προφίλ στο μήλο που "αγκαλιάζει" γευστικά το άρωμα, ανεβάζει τις ξινές νότες στο τελικό αποτέλεσμα. Αυτά μας λέει η εταιρεία γι αυτό το υγρό. Δύσκολα θα βρεθεί πρώην καπνιστής που να μην έχει δοκιμάσει αργιλέ. Ακόμα πιο δύσκολα, θα βρεθεί κάποιος που έχει δοκιμάσει αργιλέ και δεν έχει δοκιμάσει καπνό με μήλο. Το άρωμα από το μπουκαλάκι παρέμεινε σχετικά σταθερό σε σχέση με τα δύο προηγούμενα, με μόνες εναλλαγές στην ένταση, κυρίως της οξύτητας. Σήμερα, 14 μέρες μετά, το άρωμα συνοψίζεται σε «καπνιστό μήλο» με αρκετή οξύτητα στη μύτη. Σίγουρα με λιγότερο γλυκό άρωμα σε σχέση με τα καπνά για αργιλέ. 
 
Ο Griffin καβάλησε το Snow Wolf 200, τα watt ρυθμίστηκαν στα 75 και ο αέρας άνοιξε τέρμα, πάνω και κάτω ώστε να δώσει την αίσθηση της αργιλεδίσιας (είχαμε τσιγαρίσια, είχαμε πνευμονική, αποκτήσαμε και αργιλεδίσια) τζούρας. Και πράγματι, το υγρό είναι όπως το φαντάστηκα και όπως το περίμενα από το όνομα και από την περιγραφή. Γλυκός καπνός σαν βάση και σε δεύτερο ρόλο και όξινο μήλο στο προσκήνιο είναι οι γεύσεις που παίρνεις από αυτό. Και μάλιστα χωρίς τον ενοχλητικό γλυκάνισο που βρίσκουμε κατά κόρον σε υγρά τα οποία προσομοιάζουν αργιλέ. Η μόνη αντίθεση που βρήκα σε σχέση με την περιγραφή, είναι οι ρόλοι καπνού και μήλου, οι οποίοι είναι αντεστραμμένοι, με το μήλο να αποτελεί τον βασικό πρωταγωνιστή. Εν τέλει, είναι αυτό που πήρα και από το άρωμα: καπνιστό μήλο. Στη ρινική εισπνοή (και δεν είναι εύκολη δουλειά με τόσο αεράτο ατμοποιητή), το μήλο και ο καπνός δείχνουν πιο ισορροπημένα αλλά αυτό περνάει απαρατήρητο όταν δεν υπάρχει νόημα να αφήσεις ατμό να μπει στη μύτη με τέτοιο ατμοποιητή. Στην εκπνοή από τη μύτη όμως, τα αρώματα χαλαρώνουν αρκετά, αφήνοντας μια ωραία γλυκιά αίσθηση. Η επίγευση είναι σύντομη με μέτρια ένταση και αφήνει την αίσθηση από το «καρβουνάκι» και το μήλο. 
 
Μία εξαιρετική επιλογή για τους λάτρεις των αεράτων ατμοποιητών, τόσο από γεύση όσο και από τιμή καθώς η μεγάλη κατανάλωση που παρουσιάζουν τέτοια ατμιστικά προφίλ δεν μπορεί να αφήσει κάτι τέτοιο σε δεύτερο ρόλο. Για όλη μέρα δεν το βλέπω, εκτός αν κάποιος είναι κατ’ επάγγελμα δράκος. Ταιριάζει πολύ ωραία με πικρές μπύρες και σκέφτομαι σοβαρά να το πάρω μαζί μου απόψε. Εκτός αν είμαι σε κλειστό χώρο με Air Condition. 91/100
 
Φυσικά και δεν σχολίασα παραγωγή ατμού και χτύπημα, καθώς αυτά διαμορφώνονται κατά βούληση στις ιδιοκατασκευές. Και προσωπικά, δεν είναι το φόρτε μου να δοκιμάζω αρώματα καθώς δεν είμαι σίγουρος ότι με την ιδιοκατασκευή μπορώ να κρίνω αυτό το οποίο ο δημιουργός θέλει να αποδώσει. Προτιμώ την έτοιμη λύση. Όμως γνωρίζοντας τις προηγούμενες δουλειές της εταιρείας, δεν υπήρχε περίπτωση να μην δοκιμάσω και αυτά. Εξαιρετική σειρά λοιπόν, με εντελώς διαφορετική φιλοσοφία από τις προηγούμενες δουλειές, και με προοπτική να μεγαλώσει. Αυτό που μπορώ να πω με σιγουριά, είναι ότι δεν είναι καλή ιδέα να ξεπεράσουμε το 60% σε VG όταν το φτιάχνουμε και να περιμένουμε τουλάχιστον πέντε ημέρες για να δέσει το υγρό. Και τα άλλα, εναπόκεινται στον ατμοποιητή μας. 
 
 
Μία ακόμα καινοτομία της εταιρείας ήταν το να ζητήσει συνταγές από διακεκριμένους σε αυτό τον τομέα ατμιστές και να τις κυκλοφορήσει με τη μορφή του Shake ‘n Vape. Ίσως όχι ακριβώς, καθώς χρειάζεται ένας χρόνος δεσίματος, αλλά ας πούμε ότι κινείται στους ρυθμούς της εποχής. Το πρώτο λοιπόν που θα δούμε, είναι το Lemon Bunz του Αλέξανδρου Μητσόπουλου.
 
Τον Αλέξανδρο δεν τον γνώριζα προσωπικά μέχρι που συναντηθήκαμε στην έκθεση, καθώς ήταν ένας από τους τρεις ομιλητές της 2ης Ημερίδας που διοργάνωσε η Κοινότητα Ελλήνων Ατμιστών την Κυριακή 23 Ιουλίου, και μοιράστηκε μαζί μας πολύτιμες πληροφορίες για την ασφάλεια όσον αφορά τις ιδιοκατασκευές υγρών. Γνώριζα φυσικά την ομάδα του στο FB, τους Vape Alchemists, ομάδα που οι λάτρεις των ιδιοκατασκευών επισκέπτονται με ευλάβεια.
 
Ο κατασκευαστής λοιπόν, μας μιλάει για ένα υγρό το οποίο αποδίδει ένα donut γεμιστό με μια αρωματισμένη με λεμόνι κρέμα. Αφού λοιπόν με τρολάρισε αρκετά ο ίδιος, λέγοντάς μου ότι θα βελάξω από το πολύ βούτυρο (δεν τσίμπησα καθώς είχα και άλλες πηγές πληροφόρησης), με συμβούλεψε να το αφήσω minimum 3 μέρες στην ησυχία του, όπως επίσης και να μην χρησιμοποιήσω μηδενική βάση, καθώς θέλει τουλάχιστον 1mg/ml νικοτίνης για να δείξει. Πράγματι, χρησιμοποίησα μια βάση με περιεκτικότητα περίπου στα 70% VG και νικοτίνη στα 1.8mg/ml περίπου. Αφού το πέρασα από καθημερινό φραπέδιασμα και αερισμό 2 λεπτών, έφτασε η ώρα να γευτώ αυτό το αποτέλεσμα. Περιττό να πω ότι η περιγραφή χτύπησε νεύρο όσον αφορά τις γευστικές μου προτιμήσεις, όπως και η απόλυτη σιγουριά του Αλέξανδρου ότι πρόκειται για κορυφαίο υγρό. Όχι για να το παινευτώ, αλλά αν έχεις τέτοια σιγουριά απέναντί μου, ή είσαι μάστερ της μπλόφας Αλέξανδρε, ή έχεις όντως φτιάξει κάτι καλό.
 
Κάπως ανυπόμονος, γέμισα ένα τανκάκι στο Griffin 25+. Εντάξει, δεν ενθουσιάστηκα, αλλά από την άλλη ο συγκεκριμένος είναι καλός μόνο για υγρά τα οποία θέλουν τρελά watt για να πουν τα δικά τους. Έτσι, γέμισα το Φαινόμενο και το άφησα να ποτίσει όσο περιεργαζόμουν το άρωμα από το μπουκαλάκι. Άρωμα το οποίο δεν είναι και πολύ ευχάριστο καθώς έχει πολλές χημικές νότες και θυμίζει στην καλύτερη διάφορες «σκόνες» που χρησιμοποιούνται σε παγωτά τύπου soft ice μηχανής. Άλλοι, πιο φανατικοί της γυμναστικής από εμένα, μπορεί να συνδυάσουν αυτό το άρωμα με διάφορα shakes στα οποία αρέσκονται. Αυτό λίγο μας ενδιαφέρει, καθώς το υγρό προορίζεται για άτμισμα και όχι για αρωματισμό χώρου.
 
Για ξεκίνημα, όσοι είχατε την εντύπωση ότι πρόκειται για έναν κλώνο Lemon Tart, σταματήστε να ελπίζετε. Το υγρό δεν έχει καμία απολύτως σχέση. Όταν σκέφτομαι donut, σκέφτομαι μαλακή ζύμη, λίγο τραγανή απ’ έξω και λαδίλα. Ε, αυτό ακριβώς παίρνω στη διάρκεια της εισπνοής. Προς το τέλος της τζούρας, έρχεται μια πιο smooth αίσθηση, με νότες βανίλιας και λεμονιού, ενώ εντύπωση κάνει η παντελής απουσία γλυκάδας. Στην εισπνοή από τη μύτη, έχουμε ζύμη και νότες λεμονιού ενώ στην εκπνοή από τη μύτη, έχουμε κρέμα λεμονιού που θυμίζει σε πολλά σημεία Άνθος Αραβοσίτου. Υπάρχει και ένα απειροελάχιστο ψήγμα οξύτητας στο υγρό, το οποίο γίνεται πιο αισθητό αν φέρουμε τον ατμό στα πλάγια της γλώσσας. Περί χτυπήματος και παραγωγής ατμού, είναι ανώφελο να σχολιάσω καθώς αυτό εξαρτάται από τη βάση που θα χρησιμοποιήσει ο καθένας. Η επίγευσή του δεν είναι μακρά σε διάρκεια ούτε ιδιαίτερα έντονη. Έχει σίγουρα αυτό το mouthwatering effect το οποίο είναι πάντα ευπρόσδεκτο και περιορίζεται σε νότες τηγανισμένης ζύμης και λεμονιού. Όποιος έχει φάει «λαλαγγίδες», θα καταλάβει καλύτερα τι εννοώ ως τηγανισμένη ζύμη.
 
Το τελικό αποτέλεσμα, δεν είναι αυτό το Super Wow που οι περισσότεροι ψάχνουμε σε ένα υγρό. Είναι όμως ΑΚΡΙΒΩΣ αυτό που λέει: ζύμη donut με κρέμα αρωματισμένη με λεμόνι. Δεν θεωρώ ότι είναι δύσκολο να αναγνωρίσει κανείς αυτά τα στοιχεία. Δεν είναι κρέμα λεμόνι, δεν είναι μπισκότο, δεν είναι τάρτα. Τώρα, το αν είναι κλεισμένη η κρέμα στο donut ή αν απλώς το έχουμε πάρει και το έχουμε κάνει παπάρα στην κρέμα, το αφήνω στην κρίση του καθενός. Εγώ στέκομαι και απολαμβάνω την μπέσα του υγρού: ζύμη donut με κρέμα αρωματισμένη με λεμόνι. Δεν θα βρεθείτε σε λεμονόκηπο. Θα καταλάβετε όμως όλα τα στοιχεία που υπόσχεται. Και διάφοροι φίλοι και γνωστοί που μου είπαν ότι θα ήθελαν περισσότερη οξύτητα, τους απαντάω ότι δεν χρειάζεται. Το υγρό είναι μια χαρά. 92/100 με τις χαμένες μονάδες να οφείλονται στο όχι και τόσο ευχάριστο άρωμα από το μπουκαλάκι και στην έλλειψη του «wow factor»...
 
 
Ο φίλος Κώστας θα πρέπει να περιμένει λίγο για το δικό του καθώς από ότι ακούγεται θέλει λίγο παραπάνω μέρες για να «δώσει πράμα»...
Αυτά και άλλα που έχω κατά καιρούς γράψει, μπορείτε να τα βρείτε και στο blog μου
 
cruiser79banner.jpg
Αρέσει σε 7 άτομα

Share this post


Link to post
Δημοσίευση σε άλλες σελίδες
 
Ώρα λοιπόν να δούμε, και το Strawmurder του Κώστα.
 
Τον Κώστα τον γνωρίζω ιντερνετικά εδώ και χρόνια, μέσα από το φόρουμ vaping.gr όπου και κυκλοφορεί με το όνομα Kostas44. Τον παρακολουθώ από τα πρώτα δειλά του βήματα στο χώρο των video reviews καθώς και από τότε που άρχισε να δημοσιοποιεί συνταγές με τη μέθοδο του Separate Steeping. Πέρυσι, έτυχε να δουλέψουμε μαζί σε διάφορες ενέργειες οι οποίες ξεκίνησαν με την τρέλα του να αρχίσει να κατακλύζει το γραφείο του Πρωθυπουργού με emails για τον επικείμενο Νόμο. Για να μην τα πολυλογώ, αυτές οι συγκυρίες είναι μερικά από τα στοιχεία χάρη στα οποία έχουμε σήμερα σύλλογο. Προσωπικά γνωριστήκαμε πέρυσι το καλοκαίρι, και είχαμε το χρόνο να τα πούμε σε στιγμή που είχε φύγει το όποιο άγχος και μπορέσαμε να επιτεθούμε σε κρεατικά και μπύρες με άνεση. Άλλες συνταγές του δεν έχω δοκιμάσει, διαβάζω όμως πολύ καλά λόγια και η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύτηκα να δείξω την απαιτούμενη υπομονή ώστε το υγρό να φτάσει το δεκαήμερο.
 
Ο εμπνευστής λοιπόν, περιγράφει κατά λέξη: «Ήρθε η ώρα να απολαύσεις ένα μοναδικό συνδυασμό από τραγανό φρεσκοψημένο μπισκότο βουτηγμένο μέσα σε πλούσια κρέμα φράουλας. Εκεί που λες ότι οι γευστικές εκρήξεις τέλειωσαν, τότε η επόμενη είναι μιας όξινης αλλά ταυτόχρονα γλυκιάς ώριμης φράουλας και ενός ζουμερού λεμονιού. Το ατελείωτο παιχνίδι μεταξύ τους δεν σταματά μέχρι να να τελειώσει και η τελευταία σταγόνα». Δεν έλαβα επιπλέον πληροφορίες όσον αφορά το υγρό, εκτός από διάφορες γνώμες που προτείνουν ομογενοποίηση κοντά στις δέκα ημέρες. Πράγματι, χρησιμοποίησα μια βάση με περιεκτικότητα περίπου στα 70% VG και νικοτίνη στα 1.8mg/ml περίπου, και το πέρασα από καθημερινό φραπέδιασμα και αερισμό 2 λεπτών για δέκα μέρες, οπότε και έφτασε η ώρα να γευτώ αυτό το αποτέλεσμα. Η περιγραφή με έβαλε σε σκέψεις καθώς ο Κώστας είναι γνωστό κρεμόμουτρο με βούτυρο, αλλά με διαβεβαίωσε και ο ίδιος ότι στο συγκεκριμένο κομμάτι δεν θα έχω πρόβλημα.
 
Ξεκινάω με το άρωμα από το μπουκαλάκι, το οποίο είναι υπερπλούσιο σε χημικές νότες. Βγάζει φράουλα και οξύτητα σε κάποια σημεία, αλλά η συμβουλή μου είναι να το αγνοήσετε εντελώς καθώς μπορεί να δημιουργήσει άσχημες εικόνες. Μετά την εμπειρία από το προηγούμενο υγρό της σειράς, θα επιμείνω στο ίδιο συμπέρασμα: για άτμισμα φτιάχτηκε και όχι για αρωματισμό χώρου, οπότε πάμε να το δούμε.
 
Για ξεκίνημα, έβαλα ένα τανκ και στον Griffin 25+ ώστε να πάρω μια ιδέα. Μιας και δεν είναι και διάσημος για την ανάλυση γεύσης του αυτός ο ατμοποιητής, τα μόνα που μου έδωσε είναι φράουλα χωρίς πολλά πολλά και λεμόνι, το οποίο σε αυτή τη φάση περισσότερο θυμίζει lime cordial.
 
Αφού γέμισα το Φαινόμενο, ξεκίνησα κάτι απανωτές για να το καταλάβω καλά. Υπάρχουν λοιπόν όλα τα στοιχεία της περιγραφής, απλά όχι με τη σειρά που περιγράφονται. Το πρώτο πράγμα που έρχεται στο στόμα, είναι φράουλα, η οποία δίνει και αρκετές γήινες νότες και προφανώς είναι πολύ καλύτερη από τις περισσότερες φράουλες της αγοράς οι οποίες δεν πολυλένε. Το επόμενο στοιχείο το οποίο νιώθεις να έρχεται από τα πλάγια, είναι το λεμόνι, με πολύ μετριασμένη την έντονη γεύση του και με πολύ ευχάριστη οξύτητα. Τέλος, έρχεται κάτι σαν μπισκοτόκρεμα της οποίας τα στοιχεία περισσότερο φαίνονται ως υφή και όγκος στο υγρό παρά ως γευστικές νότες. Στην εισπνοή από τη μύτη, έχουμε φράουλα και κρέμα, ενώ η οξύτητα από το λεμόνι είναι επίσης αισθητή, ενώ στη ρινική εκπνοή, εμφανίζεται επιτέλους το μπισκότο μαζί με αρώματα λεμονιού. Η επίγευσή του, είναι μακρά και έντονη, και θυμίζει καταστάσεις όπου έχει κολλήσει στον ουρανίσκο κρέμα φράουλα και κρέμα λεμόνι, εναλλάξ. Εννοείται ότι δεν θα σχολιάσω χτύπημα και παραγωγή ατμού καθώς αυτά εναπόκεινται στη βάση που θα χρησιμοποιήσει ο καθένας.
 
 
Σαν τελικό συμπέρασμα, θα πω ότι το υγρό μου άρεσε. Έχω όμως την εντύπωση ότι δεν έχει καταλήξει ακόμα στο τι ακριβώς θέλει να είναι: α) ένα κοκτέιλ με φράουλα, λεμόνι και λίγη κρέμα ή β) μία κρέμα φράουλας με μπισκότο και λεμόνι? Θα πρότεινα στον Κώστα να δοκιμάσει να το φτιάξει χρησιμοποιώντας μια πιο γλυκιά κρέμα και ένα πιο ψημένο μπισκότο το οποίο να βρίσκεται εκεί σε μεγαλύτερη ποσότητα. 88/100 με τους χαμένους βαθμούς να οφείλονται στο άρωμα από το μπουκαλάκι, στην διαφορά με την περιγραφή και στην έλλειψη «wow factor». 
 
Αυτά και άλλα που έχω κατά καιρούς γράψει, μπορείτε να τα βρείτε και στο blog μου.
 
cruiser79banner.jpg
Αρέσει σε 4 άτομα

Share this post


Link to post
Δημοσίευση σε άλλες σελίδες

Και όμως κυρίες και κύριοι, η Lamda κυκλοφόρησε το πρώτο υγρό το οποίο δεν θα γράψω γι αυτό. Και όχι επειδή περιέχει βούτυρο... 1f615.png:-\

Δύο νέα τεμάχια στη σειρά Community, κυκλοφόρησαν ήδη. Το Mystico by LiakΩs και το BlackRock by την αφεντομουτσουνάρα μου.

Ο Λιάκος εννοείται ότι θα περάσει από τα κιτάπια μου! Η μυρωδιά του Mystico είναι εξαιρετική. Για το άλλο, μπορώ να σας πω την ιστορία του.

Η διαδικασία της γέννησής του, ξεκίνησε τον Ιούλιο. Έστειλα μια συνταγή "από τα παλιά" στην εταιρεία, για να μου την φτιάξει και να δω την απόδοσή της μετά από τόσα χρόνια που έχουν φυσικά αλλάξει τα αρώματα. Το αποτέλεσμα ήταν πολύ ωραίο, και μάλιστα μετά την απαραίτητη ωρίμανση, μου θύμισε σε σημεία ένα άλλο διάσημο υγρό του πρόσφατου παρελθόντος. Δεν ήταν όμως αυτό το κάτι μοναδικό το οποίο ήθελα να έχει το όνομά μου επάνω. Εδώ έρχεται να λυθεί και η απορία αυτών που με γνωρίζουν όσον αφορά το Virginia: πειραματίστηκα με διάφορα καπνικά αλλά μόνο αυτό έδεσε στο γλυκό. Και ναι, συνεχίζω να τα απεχθάνομαι όπως θα εξηγήσω σε λίγο.

Η προτελευταία έκδοση, ήρθε μέσα Νοέμβρη. Εκεί, αφού το μύρισα, αποφάσισα να το βάλω στο αγαπημένο μου φαινόμενο για να απολαύσω ένα σκληρό καπνικό. Ε, η απέχθειά μου για το Virginia δεν με άφησε. Έπεσε στον Griffin για την τιμή των όπλων και ιδού η αποκάλυψη: ίσως το πρώτο καπνικό υγρό φτιαγμένο για ΠΟΛΛΑ watt.

Στην τελευταία έκδοση προστέθηκαν τα φρούτα, τα οποία είναι εκεί για να δώσουν "τόνους" στα ντουμάνια. Και εγένετο BlackRock by Cruiser79.

Αφήστε τους σφιχτοτζούρηδες στην άκρη. Στρίψτε clapton 26/32 σε 3ρι πυρήνα ή διπλές παράλληλες από 0.40mm SS ή Kanthal. Ξεκινήστε να δουλεύετε από τα 60 watt και φτάστε μέχρι εκεί που νομίζετε. Θα δείτε ότι το virginia εκεί, είναι μόνο ως συμπλήρωμα. Αλλά μη βιαστείτε. Βάλτε βάση 65-70%VG το πολύ, με νικοτίνη τουλάχιστον 0.5mg και αφήστε το να δέσει για τουλάχιστον 15 μέρες. Προφίλ θα δώσει και στις 10 ενώ το peak του είναι στις 20-25.

Μη μου χαϊδέψετε τα αυτιά, όπως δεν έχω κάνει σε κανέναν τα τόσα χρόνια που ατμίζω. Πείτε δημόσια τη γνώμη σας όποια και αν είναι. Δώστε μου προτάσεις για αλλαγές ή βελτιώσεις.

Εγώ το μόνο που εύχομαι, είναι να καλύψει ένα κενό που άνοιξε στο άτμισμα όταν άρχισαν να παχαίνουν τα σύρματα, να ανοίγουν οι αέρηδες και οι μπαταρίες να μην φτάνουν: το κενό του γκαζάτου καπνικού.

Enjoy!

IMG_20171219_174831.jpg

Αρέσει σε 3 άτομα

Share this post


Link to post
Δημοσίευση σε άλλες σελίδες

Δημιουργήστε ένα λογαριασμό ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

Χρειάζεται να είστε χρήστης για να μπορέσετε να σχολιάσετε

Δημιουργία λογαριασμού

Εγγραφείτε για ένα νέο λογαριασμό στην κοινότητά μας. Είναι εύκολο!


Εγγραφή νέου λογαριασμού

Συνδεθείτε

Έχετε ήδη λογαριασμό? Συνδεθείτε εδώ.


Συνδεθείτε τώρα